Obala Isa-bega Ishakovića

Upravo na tom prostoru je i začeta urbana jezgra Sarajeva, podizanjem džamije koju je Isa-beg Ishaković 1457. poklonio sultanu Mehmedu II Fatihu, po kojem je džamija dobila ime Careva.

U osmanskom periodu ova ulica se sastojala iz dva dijela. Jedan se zvao Tahmis, po monopolističkim, državnim pržionicama kafe, a drugi dio Zildžijska Čaršija, po zildžijama - zanatlijama koje su pravile predmete od tuča i mjedi, poput zvona, kantara...

Regulacijom toka Miljacke formirana je nova ulica, koja je prvo nazvana Careva ulica, da bi 1914. dobila ime Sultana Mehmeda Rešada. Od 1919. ponovo se zove Careva ulica, 1925. ime joj mijenjaju u Careva obala, a od 1925. naziv joj je Francuska obala.

U periodu od 1941. do 1945. zvala se ulicom Reisa Čauševića, a od 1945. nosila je naziv Obala Pariške komune.

Od 1993. ulica nosi ime Obala Isa-bega Ishakovića u spomen na utemeljitelja Sarajeva, čiji mezar se, po predanju, nalazi u haremu Careve džamije.