Hadžijska (Vekil-Harčova) džamija

Džamiju je, po predanju, između 1541. i 1561. podigao Mustafa, Vekil-Harč (intendant) bosanskog namjesnika Gazi Husrev-bega i ovo je jedna od rijetkih sarajevskih džamija koja nije nazvana po imenu, nego po zanimanju njezina vakifa (utemeljitelja).

Vekil-Harčova džamija pripada jednoprostornim džamijama sa otvorenim trijemom, četvorovodnim krovom i kamenom munarom.

Naziv Hadžijska dobila je zbog toga što se nalazila u blizini izlaza iz grada i puta kojim su hadžije išle na hodočašće u Meku, pa je tradicija da se upravo u ovoj džamiji prouči hadžijska dova za hodočasnike.

Do džamije je dovedena voda sa padina Trebevića, a „česmu pod Alifakovcem“, čest motiv na slikarskim platnima, je 1801. dao ozidati kadija (sudija) Mustafa Fevzi Mostarac.

U požaru koji je poharao Sarajevo nakon pohoda princa Eugena Savojskog 1697. godine izgorjela je i Hadžijska (Vekil Harčova) džamija, ali su je stanovnici mahale ubrzo popravili.

Osim Vekil-Harč Mustafe legator ove džamije bio je i bogati sarajevski trgovac Hadži-Bešlija Mustafa, koji je veliki dio svog imetka zavještao u svrhu održavanja džamije.

Među nišanima u džamijskom haremu nalaze se i oni Vekil-Harč Mustafe, kao i braće Morić - vođa desetogodišnje pobune protiv osmanske vlasti, koji su pogubljeni 1757. godine.

Graditeljska cjelina Hadžijska (Vekil-Harčova) džamija proglašena je 9. maja 2005. godine nacionalnim spomenikom BiH.